| |
|
|
ทำไม...
การจะมีความรักสักครั้ง มันถึงได้ลำบากยากเย็นเหลือเกินนะ
จะรักใครสักคน...
ก็ดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่ไม่เคยเป็นไปได้เลย
สักครั้งไปรักคนที่เขาไม่สนใจ แยแส
แล้วก็มาทำให้ตัวเองต้องอมทุกข์ทุกทีไป
แต่สิ่งที่มาคู่กับความรักคือ
เวลา
มันเป็นสิ่งเดียวที่จะมาเยียวยารักษาคนๆหนึ่งเวลาผ่านไปอะไรหลายๆอย่างที่เราไม่เข้าใจตัวเองเลยว่า
ทำไมต้องทะเลาะกัน... ทำไมต้องไม่เข้าใจกันด้วย
เราอยู่ห่างไกลกัน อย่างนี้ฉันยิ่งร้อนใจ
(แต่ไม่รู้เธอคิดถึงใคร)
ต้องรอนานเท่าไร ถึงจะได้เจอเธอ รักที่ห่างไกล
อาจทำให้ใจเธอเปลี่ยนไป ไม่ว่าเธอรักใคร ก็ตาม
หัวใจดวงนี้ผูกพันกับเธอตอลดไป บางครั้งความรักที่ห่างไกล
ทำให้ใจเราคิดว่าบางทีการที่ความรักไม่สมหวัง
ทำให้เราสามารถอยู่อย่างมีหวังและมีใครให้รอคอยถึงทรมานกับความรักที่ห่างไกล
แต่อย่างน้อยๆ
ก็ยังได้รู้ว่ามีคนให้รัก
..ห่างไกลเหลือเกิน.
เหนื่อยจัง แต่ฉันต้องอดทน เพื่อเธอและตัวของฉันเองใช่ไหม
ช่างเหงาจังเมื่อไม่มีเธออยู่ใกล้ๆ
ใจของฉันช่างเศร้าหมอง........เฮ้อออ....ที่รัก
สัจจะธรรมหมุนเวียนเปลี่ยนไป
ไม่มีอะไรแน่นอนเวลาผ่านไปแล้ว
สิ่งเหล่านี้ก็อาจจะไม่ใช่สิ่งที่ดีก็ได้
ปล่อยเวลาผ่านไปอย่างสูญเปล่า...
ไม่ได้อยากจะนั่งรอให้เวลาผ่านไป
แต่ก็ไม่รู้จะก้าวไปทางไหนดี
นี้แหละสัจจะธรรมของมนุษย์..ที่ต้องทำใจและเตรียมใจกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น..
 |
|
|
 |
|
ขอขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมชม
กลับไปขอให้มีความสุขความเจริญตลอดไปนะค่ะ
|
|
|
