ตราบที่เรายังมีชีวิตอยู่
 คงยากที่จะหลีกเหลี่ยงที่จะมีรักหลายคนคงพยายามที่จะให้คำจำกัดความใคร่กับความรัก
 แต่แท้จริงแล้วคงยากที่จะจำกัดขอบเขตของความรักเพราะเราคงไม่สามารถใช้ข้อกำหนดอะไร มาเป็นตัวกีดกั้น
ความรักไม่ว่าจะเป็น เชื้อชาติ ศาสนา อายุ หรือ แม้แต่เพศก็ตาม ถ้ามีคำถามว่าเมื่อไหร่ ความรักจะเกิดขึ้น
เราคงยากที่จะ ตอบแต่เราจะทราบด้วยสัญชาติญาณ เองว่าเมื่อไหร่ความรักกำลังเข้ามาเยี่ยมเยือนเรา
ในชีวิตคนเรานั้นคงไม่บ่อยครั้งนักที่เราจะได้สัมผัสความรู้สึกว่าได้รักใครหรือกำลังถูกรัก
โดยใครบางคนอย่างไรก็ตามคนทั่วไป  ต่างมุ่งหวังที่จะรักใครมากกว่าที่จะถูกรัก
โดยใคร ต่างมุ่งหวังที่จะอยู่ในอารมณ์ที่เป็นเช่นนี้
 เป็นเพราะว่า..เพราะมนุษย์เกิดมามีหัวใจคนละดวงนั่นเอง
~*~อีกครึ่งของฝัน~*~
ครั้งแรกที่เจอรู้สึกเหมือนเคยเห็นเธอมาก่อน
มีเหตุสังหรณ์ว่าเธอกับฉันเคยคบกันมา
ทั้งที่ความจริงแค่ไม่กี่ครั้งที่เราพบหน้า
รู้สึกว่าถูกชะตาเหมือนกับว่าใจเราคุ้นเคย
ยามเธอยิ้มมาอยากบอกเธอว่าโลกนี้น่าอยู่
ยามเราเคียงคู่คลำหัวใจดูก็อุ่นจังเลย
ชิ้นส่วนสุดท้ายของคำตอบใจคอยเธอเอื้อนเอ่ย
ระหว่างรอเธอเฉลยอยากบอกไว้เลยฉันรู้สึกดี
เพราะเชื่อว่าคือเธอ คืออีกครึ่งฝันที่ฉันตามหา
เราอาจพลัดพรากกันมาจากชาติก่อนหน้าจนเจอชาตินี้
หากหัวใจเธอรู้สึกตรงกับฉันพอดี
ก็อยากให้สองเรานี้อย่าได้มีวันพรากจากกัน
เธอบอกให้คอย ฉันก็จะคอย รักไม่เคยเปลี่ยน
คืนวันหมุนเวียนยังเก็บครึ่งใจเอาไว้ตามฝัน
ขอให้เวลาช่วยบอกเธอฉันรักคงมั่น
หากเราเกิดมาเพื่อกันคงมีเธอฉันในวันลงเอย
หากเราเกิดมาเพื่อกันคงมีเธอฉันในวันลงเอย