บันทึกความทรงจำ..จากการแชต msn
ร้านอินเตอร์เนต เป็นศูนย์รวมข่าวสารมากมาย ในโลกของคนขี้เหงา มากมาย
ผู้คนเข้ามาใช้บริการตามร้านที่จัดให้มีการบริการ ลูกค้าส่วนมากเป็นนักเรียน นักศึกษา
 ไปจนถึงพ่อค้าประชาชนหลากหลายอาชีพ  แต่ก่อนไม่เคยสนใจการแชต
 เพราะคิดว่ามันไร้สาระ นั่งมองดูลูกค้าพูดคุยผ่านระบบสื่อสารอย่างมีความสุขสดชื่น
  เออ..เนาะ เราน่าจะลองดูบ้างคงสนุกดี
ก็จริงอย่างที่คิด มากมายผู้คนที่เห็นหน้าบ้างไม่เห็นหน้าบ้าง
สนุกกับการแชต ทางเนต อย่างน้อยมันก็ทำให้เรามีความสุขได้เหมือนกัน
หลอกล้อกันเล่นหน้ากล้อง ยิ้มให้กับคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าตัวตนที่แท้จริง
พูดคุยผ่านไมค์ซึ่งก็ดีกว่าการใช้โทรศัทพ์ที่ไม่เปลื่องตังเท่าไร
ถ้าถามถึงมีอันตรายไหม ไม่มีค่ะ คอมทำร้ายเราไม่ได้
 แต่เรามักทำร้ายจิตใจเราเองมากกว่า
อันตรายที่จะก่อให้เกิดการสูญเสียทั้งร่างกายและจิตใจ อยู่ตัวเราเอง
ตัวเราเองต้องระวังใจระวังตัว การพูดคุยทางเนตกับผู้ชายแปลกหน้า
ที่มีทั้งคนดีมากและคนดีน้อย เมื่อเราได้คุยกับใครสักคนหนึ่งผ่านได้ระยะหนึ่ง
เราจะรู้สึกผูกพันกับเขาไปอย่างไม่รู้ตัว ทำให้เราเกิดมีคำถามมากมาย
ทำไมเราต้องมีความคิดถึงคนที่เราไม่เคยเห็นกัน
เกิดความผูกพัน เมื่อผูกพันมากเข้าก็กลายเป็นความอยากพบ อยากเห็น อยากเจอ
บางคนอาจนัดเจอกันถ้าสเปกตรงใจก็ใช่เลย (คนนี้แระ)
พี่อ้อมอยากจะขอกล่าวไว้ว่า อินเตอร์เนต
ยังมีสิ่งที่น่าสนใจมากกว่าการแชตเยอะ มีธรรมะหลายสำนักให้อ่าน
 ทำให้จิตใจผ่องใสหากคุณศึกษาธรรมะ มากขึ้น
ดูชีวิตของคนอื่นๆ อาจจะตามหน้าหนังสือพิมพ์ ตามหนังสือทั่วไป
 ตามอินเตอร์เน็ต คุณก็จะเห็นว่ามีชีวิต ของคนอื่นๆ อีกมากมาย
ที่ประสพกับความทุกข์เช่นเดียวกันกับคุณ

สุดเยี่ยมพี่อ้อมจ้า