เรื่องของรักที่ทำให้ทุกข์นี่
นับว่าเป็นเรื่องธรรมดาจริงๆที่แทบจะเรียกว่า
 มีมาตั้งแต่มีมนุษย์ชาติก็ว่าได้ คุณไม่ใช่คนแรกและคนสุดท้าย
ที่ต้องพบกับความทุกข์
 เพราะเรื่องนี้แต่โชคดีกว่าหลาย ๆ คน
เนื่องจากมีธรรมะเป็นเพื่อนใจในที่สุด
   ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์ 
 เพราะมีรักต้องพลัดพรากจากสิ่งที่รักเป็นธรรมดา

ขอเพียงยกโทษ
อย่าได้ห่วงฉัน อย่าหวั่นเลยเธอ ฉันไม่โกรธเธอ ที่มี รักใหม่
ฉันเองไม่ดี หนีเธอจากไป ข่มเหงน้ำใจ ให้เธอ ร้าวราน
ผิดที่ตัวฉัน ด่วนพลันห่างหาย ทิ้งเธอจากไป ให้เธอ ว้าเหว่
เหมือนเรืออัปปาง ท่ามกลาง ทะเล เธอถึงทุ่มเท รักให้ แก่ เขา
ขอ ให้เธอทั้งสอง ครองรักยืนยง ตราบจน นิรันดร์
จะอย่างไร อย่าได้แปรผัน จงครองรักกัน ตราบนาน เท่านาน
ปล่อยฉัน ให้อยู่อย่างนี้ ก็สมแล้วที่ ทำเธอร้าวราน
ขอแต่เพียง ยกโทษให้ฉัน ก็เพียงเท่านั้น ที่ฉัน ขอ เธอ
ขอ ให้เธอทั้งสอง ครองรักยืนยง ตราบจน นิรันดร์
จะอย่างไร อย่าได้แปรผัน จงครองรักกัน ตราบนาน เท่านาน
ปล่อยฉัน ให้อยู่อย่างนี้ ก็สมแล้วที่ ทำเธอร้าวราน
ขอแต่เพียง ยกโทษให้ฉัน ก็เพียงเท่านั้น ที่ฉัน ขอ เธอ