~*~ปลายทางความคิดถึง~*~ แค่มองขอบฟ้าก็เจอสายตาอีกคนที่คอยห่วงใย รู้ว่าเป็นใคร ไม่ว่าอยู่ไหนก็ยังคิดถึง ยามสายลมผ่าน หนทางสายเก่า หอบความเหงามาทักทายคราหนึ่ง หัวใจก็ถึง เวลานึกทบทวนความทรงจำ แค่ได้ยินเสียง หมือนได้คู่เคียง มีรักอุ่นไอร่วมทาง งานที่โถมถั่งเหนื่อยมากี่ครั้งมีคนไถ่ถาม เมืองแล้งน้ำใจ ความทุกข์โอบไหล่ ซอกหัวใจยังมีดอกไม้ขึ้นงดงาม คือเธอที่ถามถึงทุกข์สุขของกันและกัน ความคิดถึงเดินทางมาไกล ฝากเก็บไว้ในออ้มกอดรัก นานเหลือเกินที่เราพลัดพราก ต่างลำบากบนเส้นทางฝัน นับทุกเข็มนาที่เคลื่อนไป สู่จัดหมายที่มีเธอกับฉัน นั่งกุมมือให้หัวใจคุยกัน นานเท่าความต้องการของหัวใจ ช่วยรอก่อนนะ ฝากบอกใจว่ามีอีกคนที่ห่วงใยเช่นกัน สายลมไหวหวั่น เที่ยวพัดเข้ามาอย่าเพิ่งเปลี่ยนไป กลับบ้านด้วยกัน คือสัญญามั่น เมื่อเทศกาลหวนมาเมื่อไหร่ เราจะเคียงใจ สู่ปลายทางของความคิดถึง
เราอาจจะใช้เวลาหนึ่งวินาที ในการที่จะ ตกหลุมรักใครสักคน เราอาจจะใช้เวลาหนึ่งวันในการที่จะรู้จัก ใครสักคน เราอาจจะใช้เวลาหนึ่งปีในการที่จะผูกพัน ใครสักคน แต่เราอาจจะใช้เวลาทั้งชีวิตที่เหลืออยู่ ในการที่จะลืมคน ๆนั้น แต่เราอาจจะใช้เวลาทั้งชีวิตที่เหลืออยู่อย่างเป็นสุข ในการที่เราระลึกถึงคน ๆนั้น ตลอดไป ต่างคนต่างเจอปัญหาอุปสรรคกันมากมายกับความทรงจำ ในความรักไม่รู้ว่าแต่ละคนจะใช้เวลาที่เหลือเพื่ออะไรกัน แล้วคุณจะใช้เวลาเพื่ออะไรกันบ้างจงรู้สึกดีกับการใช้เวลากับ ใครสักคนอย่างเต็มที่แม้ว่าวันหนึ่งจะรู้ว่าเขาคนนั้น ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของชีวิตและจิตใจเลยสักนิด เพราะอย่างน้อยต่อจากนี้ไปเราจะได้เลือกทางที่ถูก และคนที่ใช่ซะทีทุกอย่างไม่มีอะไรแน่นอน ก็คือเวลาที่ยังคงเดินต่อไป อย่างซื่อสัตย์ คงเหลือเพียงใจเรา ที่ต้องหนักแน่น มั่นคง แม้กาลเวลาผันผ่านไปนานเท่าใดขอเพียงใจ เราก็ยังคงเดิมเพื่อพบคนที่เข้าใจพร้อมเคียงข้างตลอดไป
