สมหวังกับคนที่ไม่สมหวังต่างกันแค่การจาก และเงื่อนเวลาเท่านั้นเองค่ะ
                  คนที่ไม่สมหวังอาจจะจากกัน ทั้งเป็นอย่างไม่พอใจและไม่พอใจ
                 ในการจากกันทั้งที่ยังรักกันในเวลาคนที่ใครๆว่าสมหวัง 
                  แต่งงานอยู่กินกัน แต่ไม่มีใครรู้หรอกว่าต้องกระทบกระทั่ง 
                  เป็นภาระแก่กันขนาดไหนและตายจากกันไป...
                  หลังจากที่อยู่กันจนเบื่อแล้วเบื่ออีก
                  อย่าให้ตัวเอง ตกอยู่ใต้อำนาจของความรัก
                  เพราะการพลัดพราก จากสิ่งอันเป็นที่รักนั้นมันทรมาน
                  และเรื่องจะบังคับมิให้พลัดพรากก็เป็นเรืองสุดวิสัย
                  เราต้องพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รัก
                  ไม่วันใดก็วันหนึ่ง  เมื่อใดความรักและความหลงครอบงำ 
                  เมื่อนั้น บุคคลก็มืดมน เสมือนคนตาบอด ในจักรวาลนี้
                  หาอะไรที่เราทำแล้วสงบสำหรับทุกท่าน
                  ที่ไม่สมหวังในความรัก อยากบอกว่าเป็นเรื่องธรรมดา
                 ถึงคนที่สมหวังในรัก วันหนึ่งก็ต้องตายจากกันอยู่ดีอาจกล่าวได้ว่า
                 ในเรื่องความรักของทุกคนในที่สุดก็ต้องจบลง
                 ด้วยไม่จากเป็นก็จากตายและไม่ช้าก็เร็ว