ความเหงา...คือความรู้สึกของทุกข์อย่างหนึ่งของตัวตนของเราที่ต้องอยู่
โดยปราศจากสิ่งที่ชอบใจอยู่ด้วย...หรือเป็นอารมณ์หนึ่งของความต้องการ
ที่จะให้มีสิ่งที่ชอบใจมาอยู่...การปฏิบัติธรรม
เพื่อให้ลดในตัวตนย่อมทำให้ความเหงาเบาบาง และจะจางหายไปได้
เมื่อได้เห็นสภาพตามจริงและตัวตนได้ในที่สุด...
 ไม่มีใครมาทำให้เราเหงาหรือไม่เหงาได้นอกจากตัวเราเอง 
เราควรช่วยเหลือตัวเองก่อน ที่จะหวังให้คนอื่นช่วย
ความเหงาเป็นกิเลสตัวหนึ่ง ที่จะทำลายชีวิตเราให้ย่อยยับได้
ถ้าท่านไม่ฝึกจิตใจให้เข้มแข็ง
สมุดเยี่ยมพี่อ้อมจ้า