กว่าที่คนแปลกหน้าสองคน
 จะมาใช้ชีวิตร่วมกันได้นั้น
ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ....
การปรับตัวเข้าหากัน เป็นเรื่องจำเป็น
การนำเอาความหอมหวานของคืนวันเก่าๆ
มาเป็นยาชูกำลังใจให้วันนี้และพรุ่งนี้
เป็นสิ่งสำคัญ
เราเลือกอ่านหนังสือแค่บทที่เราชอบไม่ได้
คนรักของเราก็เช่นกัน
 เราเลือกเฉพาะข้อดีของเขาไม่ได้
ถ้าลองย้อนนึกกลับไป
วันที่เราต้องการใครมาเดินร่วมทางกับเรา
เราจะพบว่า... เราเองก็ไม่ได้ต้องการ
คนที่มาร่วมสุขกับเราอย่างเดียว
ช่วงเวลาแห่งความเหงา ช่วงเวลาแห่งความทุกข์ต่างหาก ที่เราต้องการใครคนนั้น
บางที....นี่อาจเป็นเหตุผลที่ทำไม คำว่า “ทุกข์”
ในคำว่า “ร่วมทุกข์ร่วมสุข” จึงมาก่อนคำว่า “สุข”
วันนี้...คุณรักคนรักของคุณแล้วหรือยัง ?

ขอขอบคุณบทความดีดีจากคุณ วิสูตร แสงอรุณเลิศ

เรื่องของรักที่ทำให้ทุกข์นี่ นับว่าเป็นเรื่องธรรมดาจริงๆ
ที่แทบจะเรียกว่ามีมาตั้งแต่มีมนุษย์ชาติก็ว่าได้คุณไม่ใช่คนแรกและคนสุดท้าย
  ที่ต้องพบกับความทุกข์เพราะเรื่องนี้แต่โชคดีกว่าหลายๆคน เนื่องจากมีธรรมะเป็นเพื่อนใจ
ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์ เพราะมีรักต้องพลัดพรากที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์
 เพราะมีรักต้องพลัดพราก จากสิ่งที่รักเป็นธรรมดาความรักเหมือนเป็นไฟ 
จะเคยหรือไม่เคย เมื่อแตะโดน ก็ย่อมร้อนและความทุกข์ เพียงแต่ว่า
ผู้ที่ได้รับความทุกข์จากความรักจะรู้จักจัดการกับมันได้แค่ไหนคนเราไม่มีสุขทุกวัน
 และก็ไม่ได้ทุกข์ทุกวันแต่มันขึ้นอยู่กับว่าเรามีวิธีจัดการกับความเครียด
 และปัญหาเหล่านั้นอย่างไร การ ฝึกสมาธิ ช่วยได้มาก