~*~ไม่มีเวลานั้นแล้ว~*~
วันเวลาได้นำพาทุกอย่าง
ได้นำทางเราสู่ความรัก
ได้สร้างความสัมพันธ์ สองเราให้ต้องการ
จะเดินร่วมทางตลอดไป
เวลาเดินไปจิตใจเรานั้นเปลี่ยน
ต่างคนมีทางที่ต่างกัน
ถึงแม้จะตั้งใจ
ควบคุมมันเท่าไร
แต่มันไม่ดีขึ้นมาเลย
ได้มองเธอทุกครั้ง
ในหัวใจฉันยังเจ็บ
ยังคงคิดถึงวันเรารักกัน
แต่มันถึงวันนี้
ถึงเวลาต้องจากกัน
ไม่มึวันเวลานั้นแล้ว
เวลาเดินไปไม่เคยจะหวนกลับ
ฝากเพียงรอยทางกับความหลัง
ฉันหวังว่าวันหนึ่ง แม้ใจเราร้าวราน
เวลาจะรักษาใจเราเอง
ได้มองเธอทุกครั้ง ในหัวใจฉันยังเจ็บ
ยังคงคิดถึงวันเรารักกัน
แต่มันถึงวันนี้ ถึงเวลาต้องจากกัน
ไม่มึวันเวลานั้นแล้ว
เวลาเดินไปไม่เคยจะหวนกลับ
ฝากเพียงรอยทางกับความหลัง
ฉันหวังว่าวันหนึ่ง แม้ใจเราร้าวราน
เวลาจะรักษาใจเราเอง
บางมุมมันเฉาก็อย่าให้ทั้งชีวิตมันเฉารักตัวเองให้มากกว่า
เมื่อวาน เกิดมาใครบ้างไม่เคยเสียใจ เพียงแต่จะมากจะน้อยนั่นมันไม่เท่ากันทุกครั้งไป
บางทีการได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง อยู่กับตัวตนที่แท้จริงของเราเอง เข้าใจตัวเองมากขึ้น
บางทีตัวตนที่แท้จริงของคนเราอาจจะต้องการอยู่คนเดียว คิดทบทวนเรื่องต่าง ๆ
ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเคยถามตัวเองหลายครั้ง...ว่าทำไม?
***ยังรัก ยังแคร์ เพราะ . . เรารักเขา แค่นั้นเองที่เป็นเหตุผลเราอยู่ตรงนี้
