ความรัก
นี่เป็นเหตุผลที่สำคัญและจริงที่สุด แต่ว่าอะไรล่ะคือสิ่งที่คนเราเรียกว่าความรัก  สิ่งที่ทำให้เกิดความสับสนในใจ
ของใครหลายๆคนที่แยกไม่ออกว่าอะไรคือความรักที่แท้จริงกันแน่ เพราะมีสิ่งอื่นที่หน้าตาเหมือนความรัก
จนบางครั้งไม่สามารถแยกได้ ความหลง ความสงสาร ความต้องการเป็นเจ้าของ ความเห็นแก่ตัว ความกลัว
จะมีใครสักกี่คนที่รู้จักกับคำว่ารักอย่างแท้จริง บางครั้งเราคิดว่าไม่ได้รักจนกระทั่งวันนึงเราได้เสียความรักไป
 เราจึงรู้สึกว่ามันคือความรัก แต่ก็แน่นอนว่ามันสายไปเสียแล้วที่จะเอาความรักที่มีค่านั้นกลับคืนมา

ความหลง
สิ่งที่ทำร้ายหัวใจใครต่อใครมานับไม่ถ้วน แต่มันกลับเป็นเหตุผลที่สำคัญที่ทำให้เราไม่ยอมเลิกกัน
ซึ่งมันก็เป็นสิ่งที่ดี แต่ถ้าวันใดวันหนึ่ง ความหลงนั้นได้ค่อยๆจางหายไป กลับกลายมาเป็นความเบื่อหน่าย
และความเบื่อหน่ายนั้นได้ทับถมพอกพูนขึ้นทุกวันๆจนถึงวันสุดท้ายที่ไม่สามารถอดทนต่อไปได้อีกแล้ว
วันนั้นแหละจะเป็นวันที่ความหลงได้ทำร้ายเราอย่างรุนแรงที่สุด

ความสงสาร
บางครั้งคนเราคบกันเพราะความสงสาร ไม่กล้าที่จะเลิกเพราะด้วยเหตุผลที่ว่า "เธอดีเกินไป"
ดีจนเราไม่กล้าทิ้งเธอ เพราะว่าเราจะรู้สึกผิดที่ได้ทำร้ายคนดีๆอย่างเธอ แต่จงจำไว้ว่า
คนที่ดีกับคนที่ใช่มันอาจเป็นคนละคน ถ้าคนที่ดีเป็นคนที่ไม่ใช่ล่ะก็ ฝืนคบไปก็ไม่มีความสุขหรอกนะ

ความต้องการเป็นเจ้าของ
ซึ่งมันก็คือความเห็นแก่ตัว อยากได้ไว้ในครอบครอง ไม่อยากให้คนอื่นได้ไป ต้องการที่จะเก็บไว้ ทั้งๆที่จริงแล้ว
เราอาจไม่ได้รู้สึกรักหรืออะไรเลยแม้แต่น้อย แต่มันเป็นเพียงแค่ความรู้สึกที่ไม่อยากเห็นคนอื่นได้ของที่เคยเป็นของตนไป
จนบางครั้งเราก็ลืมไปว่าคบกันไปเราเองก็ไม่มีความสุขเหมือนกัน

ความกลัว
กลัวที่จะเห็นเค้าไปกับคนอื่น กลัวไม่มีใครสนใจ กลัวไม่มีคนมาคอยอยู่ใกล้ๆคอยปลอบใจเวลาเสียใจ
คอยคุยด้วยเวลาเหงา ช่วยแก้ปัญหาเมื่อยามเรามีปัญหา กลัวที่เค้าจะไม่ให้ความสำคัญกับเราเหมือนเดิม
กลัวว่าถ้าเลิกกันแล้วเค้าจะไม่ยอมคุยกับเราอีก และอีกหลายๆความกลัวที่ทำให้เราไม่กล้าตัดสินใจที่จะเลิกกัน
แต่จงรู้ไว้เถอะว่าถ้าเรายังคงรู้สึกแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ เราเองก็ไม่มีความสุข เพราะฉะนั้นก็จงเลือกซะเถอะว่าจะกลัวต่อไป
หรือว่าเอาชนะมัน อย่าลืมว่าเราไม่ได้มีกันแค่สองคนในโลกอันกว้างใหญ่ใบนี้

            ลงสมุดเยี่ยมให้มั้งน๊า