~เต็มใจ~
เธอคงไม่รู้ เธอคนเดียวเท่านั้น
ทำให้ฉัน มีรัก มีแรงใจ
ฉันเฝ้าตาม ตามหารักที่ขาดหาย
เธอคือส่วนที่ขาดหาย ส่วนนั้น
ฉันหามานานแสนนาน
เธอคงไม่รู้ ว่ามีคนคอยรัก
และจะรักอย่างนี้ไปจนตาย
แม้ว่าเธอมองฉันเป็นคนสุดท้าย
ไม่ว่าเธอจะดีร้าย แต่ฉัน...ก็รักเธอเต็มหัวใจ
เปิดใจไว้รอเธอ ฉันรออยู่อย่างนี้
นานนับปี หรือจะนานเท่าไร
จะไม่เรียกร้อง ไม่ขอมากมาย
แค่มีใจให้กัน ก็พอ
เธอคงไม่รู้ ว่าเธอยังมีฉัน
หากเธอนั้นมีทุกข์กังวลใจ
ขอให้เธอแบ่งทุกข์ให้ฉันเก็บไว้
อยากให้เธอสบายใจแค่นั้น
...เพราะรักเธอเต็มหัวใจ
เปิดใจไว้รอเธอ ฉันรออยู่อย่างนี้
นานนับปี หรือจะนานเท่าไร
จะไม่เรียกร้อง ไม่ขอมากมาย
แค่มีใจให้กัน ก็พอ
...รักเธอเต็มหัวใจ..

***วันนี้...เราอาจรู้สึกผูกพันต่อสิ่งหนึ่ง จนคิดว่าเราขาดไม่ได้
 แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปสักวันเราจะรู้ว่า
  สิ่งที่เราผูกพันในวันนี้ ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเรา ไม่ใช่...ทั้งหมดของชีวิตเรา 
 วันหนึ่งหากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่ ที่เราคิดว่าเราพึงใจ
 ปรารถนา...ต้องการ...ขาดไม่ได้  ก็คิดเสียว่า...เราโชคดี...ที่มีโอกาส
 ได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก ความผูกพันก็เหมือนกับความรัก
 หรืออาจจะเป็นผลพวงที่มาจากความรัก หากเรารักใคร
 คนใดคนหนึ่งมาก เราก็จะรู้สึกว่าผูกพันมาก แต่ความผูกพันที่ว่า
 ไม่ได้หมายถึงการหยุดตัวเองไว้กับสิ่งนั้นๆ  เพราะอย่างน้อยที่สุด
 เราก็มีโอกาส.ได้ผูกพันซึ่งก็เหมือนเรามีโอกาได้รัก นั่นเอง