ความผูกพันธ์ที่เรามีให้แก่กัน
เริ่มถักทอเป็นสายใยแห่งความรัก ความห่างไกลของเราสองคน
มันอาจเป็นอุปสรรคที่ทำให้ฉันกังวล ทำให้ฉันเครียด ทำให้มีน้ำตา
ปกติชีวิตในแต่ละวันของฉันเริ่มต้น  และจบลงแบบซ้ำซาก
เหมือนกันทุก ๆ วันชีวิตมีแต่บ้านและที่ทำงานเป็นวงจรอยู่แบบนี้
หมู่นี้ร้องไห้บ่อยเหลือเกิน รู้มั๊ยฉันห่วง หวง เธอนะ
บางครั้งฉันต้องยอมรับมัน
 แต่สักวันมันจะไม่เป็นปัญหาสำหรับเราสองคน
จะใกล้ชิดหรือห่างไกลแค่ไหนเธอก็คือผู้ชายคนเดียว
ทำให้ฉันมีวันที่อบอุ่น มีวันที่ฟ้าใส
ขอบคุณโลกไร้พรมแดนแห่งนี้
วันนี้เราต้องห่างไกลกันคนละสุดขอบฟ้า ขอให้เธอรับรู้ไว้ในใจ
ฉันยังรักมั่นเพียงเธอเปลี่ยนแปลง..love you..