บทเพลงหลายเพลงที่คิดถึงก็ยังอยู่ที่นั่น ได้ฟังอีกครั้งมันแสนสุขใจ

 ยังแฝงไปด้วยสัจจะธรรมบางอย่างอีกต่างหาก ในชีวิต มีสิ่งที่ต้องลืม และจำอยู่อย่างละสิ่ง

ซึ่งถ้าใครทำได้ นับว่าประเสริฐ... สิ่งที่ต้องลืมนั้นคือความผิดของผู้อื่น... สิ่งที่ต้องจำนั้นก็คือ ความดีของเขา

ทุกคนมีความจำเป็นต่าง ๆ กันปัญหาของแต่ละคนจึงแตกต่างกันการอ่านตัวเองไม่ออกมองผู้อื่น


ไม่ชัดทำให้ไม่เข้าใจถึงความรู้สึกของอีกฝ่ายหนึ่งก่อนให้เกิดปัญหานานาประการเช่น


 การแตกร้าว แตกแยกโกรธ เกลียด ทุกคนมีสิทธิ์มีอิสระที่จะค้นหาสิ่งที่ตัวเองต้องการไม่กลัวไม่ท้อถอย

ที่จะไปให้ถึงใฝ่ฝันได้แต่อย่างเพ้อฝันถ้าแค่คิดอะไร ๆ ก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น การได้รักใครสักคนอย่างจริงใจ

แม้จะทุกข์ แต่ก็สุขไม่น้อย สิ่งสำคัญ ไม่ใช่แค่การมองเห็น


มันหรือไม่แต่คือการที่สิ่งนั้นยังมีอยู่คงเดิมเสมอไปทุกเวลาของหัวใจยังผูกพัน


...ความรักนั้นมันกินไม่ได้มันเป็นสัจจะธรรมของโลก ...


 “ สิ่งดีดีที่เคยมีให้กันจำได้ทุกอย่าง มันยังรู้สึกดี ๆ ที่คิดถึง ”
 

~*~ยังเหมือนเดิม~*~


รู้ไหมว่าคิดถึงเธอทุกเวลา


นับวันตั้งตาจะมาได้เจอะเจอ


ฝากมาเป็นเสียงเพลง แทนคำพูดจา


บอกลมช่วยพัดพาส่งข่าวว่าคิดถึงกัน


มีเรื่องราวเรื่องใดทำให้เธอเจ็บ


แม้เพียงรอยเล็บให้เธอต้องเจ็บใจ


ขอให้คิดถึงฉันคนนี้ได้ไหม


อย่างที่หัวใจ คนนี้คิดถึงเธอ


จะขอรักเธอนั้นเป็นที่หนึ่ง

 
จะขอคิดถึงเธอเสมอใจ


จะขอเป็นคนคอยเฝ้าห่วงใย


วันนี้หรือวันไหนยังเหมือนเดิม


ฝากใจร่วมฝ่าฟันฉันเดินเคียงข้าง


เป็นเพื่อนร่วมทางไม่เหินห่างถึงอยู่ไกล


จะเป็นเหมือนดั่งเงาเฝ้าดูแลใจ


รักเอ๋ยไม่เสื่อมคลายอยู่แห่งไหนคิดถึงกัน


(ซ้ำ*)


มาแล้วก็ลงสมุดเยี่ยมให้มั้งน๊ะจ๊ะ