สิ่งที่เรามีอยู่และฝันที่ไม่ไกลเกินเอื้อมอาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเราแต่ละคนแล้วก็ได้ไม่ใช่เพราะว่า
เรามีคุณค่าน้อยกว่าคนอื่นมีค่าไม่ควรแก่ “สิ่งดีที่สุด” ที่ใครก็อยากได้หากเป็นเพราะว่าเรามีค่าเกินกว่าที่จะไปแย่งชิงกับใคร..
 แม้ในสิ่งที่ขึ้นชื่อว่า “ดีที่สุด”หากเรารักที่จะฝัน ต้องฝ่าฟันไปให้ถึงแม้จะล้มก็ลุกขึ้นใหม่ และจงภูมิใจในชีวิตเถอะนะ

~*~หยุดตรงนี้ที่เธอ~*~
 กี่คราวที่ความรัก ต้องลงเอยด้วยน้ำตา กี่คราวที่ล้าจนไม่อยากมีใคร
 กี่ครั้งที่เสาะหา ผ่านมาแล้วก็เลยไป ไม่มีใครที่เหมือนเธอ
 เปรียบเธอดังจุดหมาย สุดท้ายของนักเดินทาง เมื่อเจอเธอแล้วก็ไม่อยากเจอใคร
 ไม่มีใครอีกแล้วที่มีความรักจริงใจ เท่ากับเธอที่ให้ฉัน
 หยุดตรงนี้ที่เธอ ไม่ไปไกลแล้วใจ จะหยุดทั้งใจไว้ที่เธอ
 หยุดตรงนี้ที่เธอ เพราะเธอที่ฉันเจอ คือคนที่รักฉันหมดใจ(จะหยุดใจไว้ให้กับเธอ)
 เปียกปอนกับลมฝน ฝ่าลมพายุมากมาย ก็เดินมาไกลจนแทบหมดกำลัง
 ไม่เคยจะคาดคิด ว่าคนที่สิ้นหนทาง จะได้พบรักเช่นเธอ
 เปรียบเธอดังจุดหมาย สุดท้ายของนักเดินทาง เมื่อเจอเธอแล้วก็ไม่อยากเจอใคร
 ไม่มีใครอีกแล้วที่มีความรักจริงใจ เท่ากับเธอที่ให้ฉัน
 หยุดตรงนี้ที่เธอ ไม่ไปไกลแล้วใจ จะหยุดทั้งใจไว้ที่เธอ
 หยุดตรงนี้ที่เธอ เพราะเธอที่ฉันเจอ คือคนที่รักฉันหมดใจ(จะหยุดใจไว้ให้กับเธอ)
 อยากจะขอบคุณฟ้า ที่ให้เรารักกัน และให้ฉันได้พบเธอ
 ( ไม่มีใครอีกแล้ว ที่มีความรักจริงใจ เท่ากับฉันที่ให้เธอ )
 หยุดตรงนี้ที่เธอ ไม่ไปไกลแล้วใจ จะหยุดทั้งใจไว้ที่เธอ
 หยุดตรงนี้ที่เธอ เพราะเธอที่ฉันเจอ คือคนที่รักฉันหมดใจ(จะหยุดใจไว้ให้กับเธอ)