~*~ผู้หญิงคนหนึ่ง~*~
ที่เวียนว่ายอยู่ในโลกมายา โลกแห่งความวุ่นวาย 
ที่หาความสงบสุขไม่ค่อยได้ย้อนรำลึกหลายปีที่ผ่านมา
อุปสรรค์มากมายต้องฟันฝ่าชีวิตแบบล้มลุกคลุกคลานมาตลอด
 ใช่ว่าจะสุขสบายทั้งกายทั้งใจก็หาไม่ กับความรัก 
ที่เราต้องปิดบังไม่สามารถที่จะเปิดเผยให้ใครต่อใครทราบได้ว่า
คนที่เรารักและเฝ้ารอคอยเขาคนนั้น  เพียง 1 เดียวในดวงใจของเรา
 นั่นคือคนที่จะนำพาชีวิตเราไปสู่..ความสุขสันต์ 
บุรุษแห่งความฝันของ...ดอกแก้ว...สาวเมืองปากน้ำโพดินแดนมังกรอันลือชื่อ
 ความรักของเรา แม้ว่าวันนี้เราจะไร้เขามาเคียงครองคู่กัน 
คนที่เรารักมักสอนแต่สิ่งดีๆให้เราได้เรียนรู้จัก คำว่า “ สัจจะธรรม ”
  ของมนุษย์ได้อย่างแท้จริงถึงเราจะเข้าใจว่ามนุษย์เกิดมาเพื่ออะไร
 แต่เวลานี้ ตัวเรายังเป็นมนุษย์เดินดินกินข้าว เรายังมีกิเลส
 มีความอยาก มีความใคร่ มีความรัก มีความเหงา ความหลงใหล
 มีความโหยหา อาลัยอาวรณ์ต่อสิ่งที่เป็นอยู่ ในตอนนี้...

~*~บ่วงรัก~*~
แม้เราจะต่างด้วยกาลเวลา ความรักยังพาให้เราพบกัน
ชาตินี้ชาติไหนหัวใจผูกพัน อุปสรรคใดนั้น มิอาจขวางกั้นรักเรา
* ขอเพียงเธอกอดๆฉันให้นาน กระซิบรำพันว่ารักเบาๆ
และนับจากนี้ ขอมีเพียงเรา จะร้อนจะหนาวฉันจะไม่จากเธอไปไหน
** ยอมฉันยอมตกบ่วงแห่งรัก ขอสมัครรักเธอไม่มีเสื่อมคลาย
แม้ต้องแลก ด้วยลมหายใจ ก็ไม่หวั่นไหวถ้าได้ตายเคียงข้างกับเธอ