~*~ฟ้าเปลี่ยนสี~*~
อยู่กับรอยน้ำตาอยู่กับวันที่ฟ้าหม่น
ไม่มีสักคนจะเห็นใจ
เหนื่อยมานานแสนนานเหนื่อยกับคืนฝันร้าย
ไม่มีอะไรที่สวยงาม
มันอาจเป็นเพียงแค่บททดสอบจากเบื้องบน
คงมีเหตุผลที่เป็นอย่างนี้
บอกใจอย่าได้ไหวหวั่นสักวัน
ฟ้าจะต้องเปลี่ยนสีชีวิตคงไม่ร้ายกว่านี้
ต้องมีวันพรุ่งนี้ที่เป็นของเรา
เจ็บเป็นธรรมดาปล่อยน้ำตามันไหลไป
ห้ามมันไม่ไหวก็ช่างมันแต่อย่าเพิ่งท้อใจ
ปลอบตัวเองอยู่ทุกวันว่าคงไม่นานจะพ้นไป
มันอาจเป็นเพียงแค่บททดสอบจากเบื้องบน
คงมีเหตุผลที่เป็นอย่างนี้บอกใจอย่าได้ไหวหวั่น
สักวันฟ้าจะต้องเปลี่ยนสีชีวิตคงไม่ร้ายกว่านี้
ต้องมีวันพรุ่งนี้ที่เป็นของเรา
ชีวิตคงไม่ร้ายกว่านี้ต้องมีวันพรุ่งนี้ที่เป็นของเรา
 

การได้คิดถึงใครบางคน เป็นหน ทางหนึ่งที่ช่วยให้คุณเติบโต และได้สัมผัสกับ
 ความเปลี่ยวเหงามันสอนให้คุณเรียนรู้ ที่จะอยู่ร่วมกับความอ้างว้าง และทำให้คุณรู้จักอีกความรู้สึกหนึ่ง นั่นคือ ความว่างเปล่าบางครั้ง มันก็รู้สึกดีนะ ที่ ได้คิดถึงใครซักคน 
มันทำให้คุณรู้ว่าคุณใส่ใจใครคนนั้นและคุณปล่อยใจที่จะสัมผัสความรู้สึก รักและ ใส่ใจ
ที่มีเขา แต่ในขณะเดียวกัน การที่คิดถึงใครคนนั้นโดยที่เราไม่รู้ว่า
เขารู้สึกเหมือนเราหรือเปล่า อย่าปล่อยให้ความรู้สึกคิดถึง เปลี่ยนแปรเป็นความอิจฉา หรือ
ความหวาดระแวงหากใครคิดถึงคุณ คุณรับรู้ จงบอกเขาเถิดว่าคุณรับทราบแล้ว
 หากคุณคิดถึงเขาตอบ ก็จงบอกเราเช่นกัน อย่าให้เขา....รอ....เลยนะ