~ผ้ากาษา~
เห็นสายน้ำนทีที่มันไหลไปเหมือน
ว่าใจเคยสลายสิ้นลงตรงนั้น
ใจที่คอยภักดี รักที่มีให้พี่นั้น
ช่างผูกพันธ์ ผูกกันมานานแสนนาน
เวรกรรมใดปางก่อนที่น้องได้ทำ
ขอรับกรรมในชาตินี้ที่ทำพี่ไว้
แค่ได้พบเพื่อลา แค่ได้มารับอุ่นไอจากกายพี่
ตัดสินใจถึงน้องต้องลา
 ผ้ากาษาโมทนาให้พี่ห่มไว้
ได้ทำอย่างที่ตั้งใจ เลือกไปสู่แดนพระธรรม
อยู่ที่ไหนพี่จงอโหสิกรรมให้กัน
บุญที่พี่ทำจะนำน้องไป
สายน้ำโขงขอจงช่วยเป็นพยาน
ถึงดวงไฟขึ้นจากน้ำแล้วพลันดับไป
แต่ความรักของเราจะไม่มีวันเสื่อมคลาย
เกิดชาติไหนให้เราได้รักกันเหมือนเดิม

รักไม่ได้อยู่ที่การครอบครองเสมอไป บางครั้งความรักก็ต้องเสียสละเพื่อยืนมองบุคคลที่เรารัก
 ไปสู่หนทางที่ดี ขอให้ความรักที่คุณมีต่อพระรูปนั้น เป็นความรักที่จะต้องการให้ท่าน
 อยู่ในสมณะเพศไปนานๆ และพร้อมที่จะอุปถัมภ์บำรุงท่านในด้านปัจจัยสี่
 เราเชื่อว่าทุกสิ่งมักจะมีสองด้านเสมอหากด้านหนึ่งสวยงาม อีกด้านหนึ่งก็จะตรงกันข้าม และ
 โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อคุณรักพระภิกษุสงฆ์ รักตอนที่ท่านเป็นพระ ก็ให้เปลี่ยนเป็นรักแบบศรัทธา
 หรือคำสั่งสอนที่พระท่านเรียนรู้มาจากสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ความรัก..ที่เกิดขึ้นระหว่าง พระสงฆ์กับสีกา (ถ้าจำไม่ผิดมีอยู่ในพระไตรปิฎก)
   เกื้อกูลกันในชาตินี้ เพราะเคยอยู่ร่วมกันในชาติภพก่อน
  ชีวิตไม่มีอะไรแน่นอน ถ้าคุณเป็นคู่แท้กัน...เพียงแต่คุณอยู่เฉยๆ วันหนึ่ง พระสงฆ์รูปนั้น
 อาจสึกออกมาทำงานใช้ชีวิตภายนอกวัดปกติเหมือนคนทั่วไป...คนที่บวชไม่ได้บวชตลอดชีวิต
 ทุกคนซะเมื่อไหร่..แต่ถ้าสึกออกมาแล้วก็ไม่ใช่ว่าจะสมหวังทุกคนไป