~*~อย่าปล่อยมือ~*~
หากว่าเธอไม่ช่วยดึงฉันไว้..
คงหลงทางไปไหนแล้วตั้งนาน
 ชีวิตต้องผจญพายุฝนและภัยพาล
ใจบางๆมันต้านทานไม่ไหว
เธอนำพาฟันฝ่าทางมืดมิด
เป็นเหมือนดังเข็มทิศชี้ทางไป
ทุกครั้งที่เธอจับมือฉันยิ่งมั่นใจ
จะต้องไปถึงจุดหมายเราสักวัน
อย่าปล่อยมือ อย่าปล่อยมือ
อาจจะเดินหลงทางถ้าห่างกัน
 อย่าปล่อยมือ อย่าปล่อยมือ
ยากมั่นใจว่าเรายังไปด้วยกัน
 ขอร้องช่วยสัญญา
อีกสักครั้งให้เชื่อมั่น
ว่าไม่มีวันจากกันจะได้ไหม
มือจับมือใจเหนี่ยวใจเคียงเธอ
ยามพบเจอปัญหาไม่เป็นไร
ถึงไหนไม่สำคัญ
บนทางฝันอันยาวไกล
ขอแต่เธอเคียงข้างไปตลอดทาง

 กาลเวลาผ่านไปย่อมมีการเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ ตามวัยวุฒิและวุฒิภาวะที่เพิ่มพูนขึ้นไปด้วย
เวลาที่เรามีความสุขอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งรู้สึกไหมว่าเวลามันช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว
 และไม่มีวันหวนกลับคืนมาได้อีกประสบการณ์ ช่วงเวลาแห่งความสุขการที่ได้อยู่กับใครสักคนที่รักมาก ๆ
 และช่วงเวลานั้นก็ผ่านพ้นไป  ก็คงไม่ต่างอะไรกับที่คนอื่นๆ  ความสุขมักมาหาน้อยกว่าความทุกข์เสมอ
ต่างก็เดินทางไปสู่ ปลายชีวิตบนโลกนี้ไม่มีใครสุขตลอด และทุกข์ตลอด เพราะยังติดพันอยู่ในวงจรของชีวิต