“ คำสัญญา ” ให้ความผูกมัด... แต่ “ ความเข้าใจ ” ให้ความผูกพัน
ทำไมคนเรามักจะชอบให้อีกคน “ สัญญา ” ทั้งๆ ที่น้อยครั้งมาก ที่คำสัญญาจะศักดิ์สิทธิ์
เพราะมันเป็นแค่คำพูด ณ เวลาหนึ่งของคนๆ หนึ่งเท่านั้น.. ซึ่งเมื่อเวลาและเหตุการณ์ต่างๆ
ผ่านพ้นไป... เราวัดได้จากการกระทำต่างหากความเป็นจริง “คำสัญญา”
ให้ได้แค่การผูกมัดเท่านั้นเพราะคำสัญญาจะออกฤทธิ์ทำให้ผู้ที่กล่าวคำพูดนั้นขาดอิสระ... 
บางคนใจไปไกลแล้ว..แต่ต้องผูกตัวเองไว้ที่เดิมเพราะติดคำสัญญา
ถ้าเป็นอย่างนี้แล้วคำสัญญาจะยังมีประโยชน์อะไร... การผูกมัดมันน่าอึดอัดแค่ไหน
ต้องถามใจตัวเองแต่ถ้าหากเราอยู่ด้วย “ ความเข้าใจ ” กันสิ่งนี้แหละ “ ความเข้าใจ ”
จะทำให้เรา “ ผูกพัน ” กันโดยไม่ต้องหาอะไรมาผูกติดกันผิดกับคำสัญญา...
ที่เมื่อกล่าวออกไปแล้วอาจทำให้ใครบางคนดิ้นไม่หลุดหรือดิ้นหลุด
แล้วกลายเป็นคนผิดคำพูด คนที่ชอบ  “ สัญญา ” ก็อาจเป็นเพราะว่าขาดความมั่นใจ
จนต้องใช้คำพูดมาช่วยตรึงความคิดนั้นเอาไว้...ไม่ให้เปลี่ยนแปลง
แต่หากเมื่อใดที่คนๆ นั้นมีความมั่นคงในหัวใจของตัวเองแล้วการกระทำ
จะก่อความผูกพันในหัวใจ... โดยไม่ต้องมัดเอาไว้ด้วยคำ “ สัญญา ”