ทุกที่ ที่มีคน มีวงสังคม มีความสัมพันธ์ ย่อมมี ทั้งคนรัก และคน ไม่รัก
เป็นสัจจะธรรมความรัก (โดยเฉพาะของหนุ่มสาว)
มักเกิดจากการต้องการให้ตนเองมีความสุข 
อยากเจอเขา อยากคุยกับเขา อยากอยู่กับเขาก็เพราะตัวเองมีความสุข
เมื่อ เจอเขา คุยกับเขาหรือ อยู่กับเขาหากเปลี่ยนจากความรักที่ต้องการ
ได้ความสุขจากคนที่เรารัก มาเป็นความรักที่ต้องการให้ความสุขแก่คนที่เรารัก
โดยไม่หวังสิ่งใดๆแม้แต่น้อย  (ไม่หวังแม้แต่จะให้เขารักเราตอบ)
เมื่อนั้นจึงเป็นรักที่ไม่มีทุกข์ ฉะนั้นถ้าเป็นไปได้
จึงขอเลือกที่จะไม่รักใครอีกแล้วล่ะ
ไม่อยากทุกข์อีกเท่าที่มีอยู่ทุกวันนี้ก็ทุกข์มากพอแล้ว
ถ้าคุณสามารถอยู่เป็นโสดได้  มีความสุข
พร้อมๆกับการปฏิบัติธรรมควบคู่ไปด้วยได้   ก็อนุโมทนาด้วยนะคะ  
มองชีวิตที่ผ่านมาให้เป็นบทเรียนแห่งธรรมสอนใจ
เพราะทุกย่างก้าวของชีวิตก็คือความเป็นจริง
เพราะสุดท้าย คู่ที่รักกันดูดดื่มปานใด ก็ต้องพลาดพรากจากกันในท้ายที่สุด

* อย่ามองตาได้ไหม ถ้าเธอไม่แคร์*
อย่าจูงมือได้ไหม ถ้าเธอไม่รักอย่าบอกว่าคิดถึง ถ้ามันไม่จริง
โปรดอย่าทำให้ฉันรักเธอฉันเป็น แค่เพียงพวกอารมณ์อ่อนไหว
รักใคร ใจก็ไปเจ็บกลับมาง่ายดายเหมือนเธอ ฝืนใจที่ต้องเดินกับฉัน
หรือเธอเพียงคบกันแค่ต้องการเพื่อนคุย
 (ฮูว..โฮโฮ้โฮ..มีแต่เธอ แต่เธอก็ไม่คิดมีใครที่ไหน ที่ไหน ที่ไหน
ทุกอย่างก็ทำด้วยใจ ด้วยใจ ด้วยใจด้วยรักที่มีแต่เธอเท่านั้น)
 อย่ามองว่าฉัน เป็นสิ่งไม่มีหัวใจ ไม่มีน้ำตาให้ใคร
อยากให้เธอรัก เธอห่วง ด้วยความจริงใจก็คงเป็นได้แค่ฝันใช่ไหมเธอ
ฉันขอ ขอเธอได้โปรดมองผ่านฉันเมื่อเจออย่าทักกันช่วยเดินเลยฉันไป
อย่ามองตาได้ไหม ถ้าเธอไม่แคร์(ไม่แคร์) อย่าจูงมือได้ไหม ถ้าเธอไม่รัก(ไม่รัก)
 อย่าบอกว่าคิดถึง ถ้ามันไม่จริง (ไม่จริง ไม่จริง ไม่จริง)
 โปรดอย่าทำให้ฉันรักเธออย่ามองว่าฉัน เป็นสิ่งไม่มีหัวใจ
ไม่มีน้ำตาให้ใคร (เธออย่าร้องไห้)
 อยากให้เธอรัก เธอห่วง ด้วยความจริงใจ (ก็จริงใจ)
 ก็คงเป็นได้แค่ฝันใช่ไหมเธออยากให้เธอรัก...มีแต่เธอ แต่เธอ
ก็ไม่คิดมีใครที่ไหน ที่ไหน ที่ไหนทุกอย่างก็ทำด้วยใจ ด้วยใจ ด้วยใจ
ด้วยรักที่มีแต่เธอผู้เดียวอยากให้เธอรัก..น้า นี่ น้า..
 อย่ามองตาได้ไหม ถ้าเธอไม่แคร์ โปรดอย่าทำให้ฉันรักเธอ
แสดงความคิดเห็นได้ที่นี้จ๊ะ