คนเรา.. อย่าพยายามกักเก็บน้ำตาถ้ารู้ว่ามันเกินจะกั้นไว้ได้
ไม่มีใครเกิดมาแล้วไม่เคยร้องไห้ แม้กระทั้ง วันแรกที่ลืมตาดูโลก
ก็ต่างร้องไห้ด้วยกันทั้งนั้น...จริงม่ะ?
 เมื่อมี... น้ำตา...นั่นไม่ได้หมายความว่าอ่อนแอ
แต่ บางทีอะไรที่มันมากเกินไป เกินกว่าที่จะรับไว้ก็จำเป็นที่ต้องระบายออกมาบ้าง
ดีใจมาก...เสียใจมาก...ตื้นตันมาก ความรู้สึกแบบนี้ทำให้เราเสียน้ำตาได้ทั้งนั้น
เพียงแต่อย่าฝืนตัวเอง ต้องยอมรับความรู้สึกของตัวเอง อย่าปิดกั้นความอ่อนแอ....ของตัวเอง
ถ้าอยากร้องไห้...ก็ร้อง ซะให้หายอึดอัดร้องไห้ ไม่ใช่เรื่องที่น่าอาย
เรากล้าที่จะร้องไห้ คือ คนที่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองยอมรับในสิ่งที่ตัวเองกำลังเป็น
 เพราะ คนที่เสียใจแล้วไม่ร้องไห้ ไม่ระบายออกมานานๆไปอาจจะทำให้มีความเศร้าอยู่ลึกๆ
แล้วเลือกที่จะระบายออกมาเลยไม่ดีกว่าหรืออย่าพยายาม อดกลั้น ที่จะร้องไห้
ปล่อยให้น้ำตามันไหลออก จนกว่าจะสบายใจและ เมื่อน้ำตาเหือดแห้งไป
เราจะได้ความเข้มแข็งกลับมาให้ตัวเรา..