มนุษย์ต้องมีศาสนา เพราะศาสนาเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวทางใจเป็นที่พึ่งทางใจ
คนที่พึ่งตนเองได้ทางกายนั้นหาได้ไม่ยาก แต่คนที่พึ่งตนเองได้ทางใจนั้นต้องมีธรรมมะเป็นที่พึ่ง  แม้องค์พระพุทธเจ้าเอง
ผู้ทรงเป็นที่พึ่งของเราก็ทรงถือเอาธรรมเป็นที่พึ่งของพระองค์ธรรมจึงเป็นใหญ่กว่าอะไรทั้งหมดในโลกนี้ ผู้ดี ผู้เจริญจึงนิยมยกย่องธรรม
ให้เกียรติธรรม รักษาธรรม ธรรมนั่นเองที่เขาประพฤติดีแล้ว ย่อมหวนกลับมายกย่อง ไม่ต้องระหกระเหินไร้จุดหมาย เช่นสัตว์ในทะเลทราย
การทำความดีง่ายๆ มีหลากหลาย ทั้งการทำบุญ ให้ทาน รักษาศีล ทำสมาธิภาวนา ใจ ที่ทำความดีจะน้อมนำให้เห็นบุญกุศลจากการปฏิบัติ
ในวันที่พระภิกษุออกจากกรรม ฟังเทศน์ ฟังธรรมและถือว่าผู้ที่ได้ไปทำบุญแด่ พระภิกษุสงฆ์ในบุญเข้ากรรม จะได้ผลบุญกุศลมาก
 เกิดในดินแดนที่ร่มเย็น มีพระพุทธศาสนาตั้งมั่นอยู่ มีพระสัทธรรมจากพระไตรปิฏก มีการทำบุญ ให้ทานรักษาศีล
เจริญสัมมาสมาธิ เจริญวิปัสสนาทำทุกวันนั่นแหละ ก็คือเราใส่บาตรทุกเช้า เวลาใส่บาตรก็อธิษฐานว่า
ขอให้ได้พบพระ ได้พบพระพุทธศาสนาทุกชาติชีวิตคนเราเกิดมาทั้งทีอยู่ไม่ถึงร้อยปี
ควรทำอะไรให้ดูดีมีค่าแก่การได้เกิดมาทั้งที่ไม่เสียชาติเกิด
หมั่นสร้างกุศลผลบุญไว้กินชาติหน้าหรือชาตินี้ นะค่ะ

สมุดเยี่ยมพี่อ้อมจ้า