~สาวทอผ้าไหม~
บ้านเฮานั้นมีผู้เฒ่า ผู้แก่
เอาว์แมบองประโอน เด้ออ้าย
คืนและวันของชาวบ้านเราไม่เปล่าดาย
ทอผ้าไหมคิดลายสไบให้ถ้วนถี่
เฝ้าแต่รอรักคนที่เขาไม่รัก..เรา
นั่งเซาซึมป่วยในใจ หลบลี้
ลมหายใจที่อยู่ยาวไกล จนป่านนี้...
ก็เพราะชีวีน้องมีอ้ายนั้น ประจำใจ
* เกิดมาใต้ฟ้าเดียวกัน
เทิด..ความ..รักนั้นยิ่งกว่าใด
ขวากหนามทิ่มตำหัวใจ
แพรสไบ ยังชุ่มฉ่ำไปด้วยรอยน้ำตา
บ้านเฮานั้นมีผู้เฒ่าผู้แก่
เอาว์แม บองประโอน ยังท่า
จะเป็นหรือตายขออ้ายคนดีจงกลับมา
รู้ไหมสาวทอผ้าไหมคนนี้...รอ

ความรักคือทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเรา2คน
ไม่ใช่ใครคนใดคนนึงเป็นสิ่งที่เราต้องกำหนด
ไม่ใช่จะฝากให้ใครสักคนดูแล
  คนเราเกิดมาจะเจอความรักที่จริงใจ สักกี่ครั้งเชียว 
ก่อนจะรักใครก็คิดดีๆนะ คนที่เรารักอาจจะไม่ใช่
คนที่จะอยู่กับเราตลอดไป
คนที่รักเรา อาจจะเป็นคนที่อยู่กับเราตลอดไป
 ความรักที่ยิ่งใหญ่ มาจากใจที่ซื่อตรง
ความรักที่มั่นคงมาจากคนที่จริงใจ   
ความรักไม่ได้เกิดขึ้นจากใคร ก็คน 2 สองนั่นแหละ
ที่จะตัดสินใจแต่งงานและใช้ชีวิตร่วมกัน
เพราะฉะนั้นก็ต้องรับผิดชอบผลที่อาจเกิดขึ้น
 ก่อนแต่งงานต้องคิดให้ดี ๆ
เมื่อไม่ได้เป็นอย่างที่หวัง  ก็อย่าเสียใจไป
 “ คิดเสียว่าคนเราเกิดมามีกรรม”
 ยังไงก็ตามขอเป็นกำลังใจให้ทุกคู่แต่งงานมีความสุข
 และอยู่กันอย่างสงบสุขต่อไปค่ะ