|

~*~ค่ำคืนแห่งจันทร์~*~
ดั่งเหมือนคืนแรม
ไร้จันทร์ฉายส่องฟากฟ้า
เหลือเพียงดาว
วิบวาวราวใจไหวหวั่น
ห่างกันแสนไกลคงไว้เพียงความผูกพัน
ดั่งดาวรอคอยแสงจันทร์
ทุกวันฉันยังคอยเธอ
เฝ้ารอวันนั้น
ค่ำคืนแห่งจันทร์เมื่อเราสองคนใกล้กันอีกคราว
ค่ำคืนที่ฟ้าพร้อมหน้าทั้งเดือนและดาว
เมื่อแผ่นดินเรา
นั้นร่มเย็นเป็นเหมือนเดิม
คืนผืนเดียวกัน
กลั้นเราให้ห่างกันไกล
สองดวงใจแม้หวั่นวางวายไม่ห่าง
อาจคิดถึงกันแต่พร้อมยอมพลีชีพกาย
เลือดรินชะโลมไหลหลั่ง
ทดแทนผืนดินที่เกิด
ฝากกับฟ้าและดวงดาวแทนทุกความห่วงใย
ฝากถ้อยคำ
ไปถึงเธอที่อยู่แสนไกลฉันจะอยู่เพื่อรักเพียงเธอเรื่อยไป
|