~*~ค่ำคืนแห่งจันทร์~*~
ดั่งเหมือนคืนแรม ไร้จันทร์ฉายส่องฟากฟ้า
เหลือเพียงดาว วิบวาวราวใจไหวหวั่น
ห่างกันแสนไกลคงไว้เพียงความผูกพัน
ดั่งดาวรอคอยแสงจันทร์ ทุกวันฉันยังคอยเธอ
เฝ้ารอวันนั้น ค่ำคืนแห่งจันทร์เมื่อเราสองคนใกล้กันอีกคราว
ค่ำคืนที่ฟ้าพร้อมหน้าทั้งเดือนและดาว
เมื่อแผ่นดินเรา นั้นร่มเย็นเป็นเหมือนเดิม
คืนผืนเดียวกัน กลั้นเราให้ห่างกันไกล
สองดวงใจแม้หวั่นวางวายไม่ห่าง
อาจคิดถึงกันแต่พร้อมยอมพลีชีพกาย
เลือดรินชะโลมไหลหลั่ง ทดแทนผืนดินที่เกิด
ฝากกับฟ้าและดวงดาวแทนทุกความห่วงใย ฝากถ้อยคำ
ไปถึงเธอที่อยู่แสนไกลฉันจะอยู่เพื่อรักเพียงเธอเรื่อยไป