ไม่ว่าเกิดเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ทุกคนย่อมมีความรักด้วยกันทั้งนั้น
 เพียงแต่คุณจะรักแบบไหนที่ให้ทุกข์น้อย และมีความสุขสดชื่น ไม่ว่าผู้ชายหรือผู้หญิง
 ความรักทำให้คนทำอะไรได้ทุกสิ่งทุกอย่าง จากที่ไม่เคยให้ จากที่เคยไม่ทำ หรือคิดจะทำ
 แต่....ก็ต้องมาทำเพราะความรัก เพราะ....คนเคยมีศีลธรรม ศีลก็แตกได้อย่างง่ายดาย
 คนฉลาดก็กลายเป็นคนโง่เพราะความรัก สุดท้ายแล้ว ศีลธรรม ความดี ความเมตตา
 จิตสำนึกที่ดีงาม เท่านั้นที่จะช่วยยับยั้งกิเลสตัณหาแห่งความชั่วและความไม่ดีได้
 ความรักบางครั้งเหมือนเป็นคำสาปเปลี่ยนหัวใจคนดีให้เป็นคนชั่ว
 แล้วจะมีสักกี่คนที่สามารถยับยั้งความปรารถนาแห่งความรักได้ จะมีสักกี่คน
 ยังไม่ไม่แน่ใจ ตอบไม่ได้เหมือนกัน ความรัก ความรู้สึกของคนที่อยู่ในสังคมนี่ก็เป็นแง่หนึ่ง
 ของชีวิตคนเราในปัจจุบัน...ความรักคือความรู้สึกที่คุณยังห่วงใยใครสักคนอยู่ ความลุ่มหลง
 และความสัมพันธ์แบบรักใคร่ ถ้ารักแบบความเมตตาปรานีจะช่วยให้ชีวิตของคุณมีความอบอุ่น
 ดังนั้นหากเรารักมากเท่าใด และไม่รู้จักเตรียมใจไว้ล่วงหน้า เรารักและหลงมากแค่ไหน
 นั่นคือเมื่อใดที่ความรักและความสุขแปรเปลี่ยนไป คุณก็จะเสียใจและจมอยู่กับอดีตที่ปวดร้าว
 คิดน้อยใจ ว่าทำไม ทำไม เขาไม่รักเรา ทำไมเขาทำกับเราอย่างนี้อย่างนั้น
 คุณจะเฝ้าถามอยู่กับตัวเองอยู่ตลอดเวลา เมื่อเป็นเช่นนั้นคุณก็จะเสียสุขภาพจิต
 เสียสิ่งดีดีในชีวิตของคุณไป ก็เพราะคุณ “คุณหลงเขานั่นเอง” มันไม่ใช่ความรักที่แท้จริง
 แต่เป็นหลงที่ครอบงำจิตใจของคุณต่างหากเรารักด้วยอะไร รักด้วยความรู้สึก หรือรักด้วยใจ
 คุณลองค้นหาใจตัวเองหากรักด้วยความรู้สึกแน่นอนความรัก แบบนั้นไม่ถาวร
 คุณก็จะรวดร้าวกับสิ่งที่คุณรัก ทุกข์ทรมานกันไม่รู้เท่าไหร่ “รักแท้มักไร้เหตุผล”
 ความรักใคร่ คือ รักอยากได้เขามาครอบครองเพื่อความสุขของคุณ
 นี่คือเหตุผลข้อเดียวของที่มนุษย์ชอบกล่าวอ้าง..ว่าเป็นรักแท้..
 บางเวลา ที่คุณร้องไห้คุณรู้สึกเหนื่อยไหมกับการที่คุณไปรักเขา โดยที่เขาไม่สนใจใยดีในตัวคุณ
 (คุณเหนื่อยใช่ไหม)
 ความรัก-เปรียบเสมือนโคล่ากระป๋องเปิดใหม่ ๆ ก็ซาบซ่า นาน ๆ ไปจึงรู้ว่าจืดชืด
 เพราะฉะนั้นความผิดนั้นแหละ...มันจะเป็นบทเรียนสอนใจตัวเองให้ตัดสินใจได้ถูกต้องขึ้น
 ถึงอย่างไรก็หนีไม่พ้นไม่ว่าเราจะรักมากมายแค่ไหนเราก็ต้องพลาดพรากจากกันในท้ายที่สุด
 อนิจจังไม่เที่ยง คือสัจจะธรรมของชีวิตมีไว้เตือนสติให้คิดยามชีวิตสับสน
 คนเราควรมีอดีตอยู่ข้างหลังและมีความหวังอยู่ข้างหน้าสงบใจย่อมอยู่เป็นสุข
 (Through perseverance come liberation)
 ต้นเหตุแห่งความทุกข์ที่แท้ไม่ได้อยู่ที่เขา แต่อยู่ที่กรรมของเราเอง
สมุดเยี่ยมพี่อ้อมจ้า