คนมีชีวิตอยู่เพียงเพื่อให้จิตใจตัวเองสงบสบาย
          หากกระทั่งความรื่นรมย์ในชีวิตยังไม่มี อย่างนั้น….
          แม้นับว่ามันมีชื่อเสียงเกรียงไกร ทรัพย์สมบัติมหาศาล
          อิทธิพลอำนาจสูงส่ง อยู่สืบไปก็จะมีประโยชน์ใด.
          โลกเป็นทั้งกลางวันและกลางคืน ขึ้นอยู่กับว่าเรายืนอยู่ ณ ที่ใด
           จิตใจของผู้คนก็ไม่แตกต่างกันเท่าไหร่  มีเจ็บปวดเมื่อเจอเรื่องเสียใจ
           มีดีใจเมื่อเจอเรื่องที่สมหวัง สัจจะธรรมของมนุษย์ ถ้าเจอแต่เรื่องดีดี
          คงไม่ใช่โลกเราแล้วหละ ต้องอดและก็ทนกับทุกเรื่องๆ
         ที่มันจะกำลังจะเกิดและเกิดขึ้นเหมือนทุกวันนี้..

~*~ให้ตายไปกับใจ~*~
          ฝนจะตก ฟ้ายังส่งข่าว ให้เมฆเทาๆ เป็นคนสื่อสาร
          ก่อนจะเปียกปอน ยังพอหลบทันฟ้าฝนนั้นยังมีน้ำใจ
         อ้ายบ่มี น้ำใจคือฟ้าบทจะจากลา ก็ช่างง่ายดาย
         ฝากเพียงข้อความ มาตัดเยื่อใยด้วยคำง่ายๆ จบกันเสียที
        * เคยบอกให้แล้ว ว่าน้องบ่เคยฮักใครตั้งหลักหัวใจ รับความผิดหวังบ่ทัน
         คำว่าฮัก เคยฟังจากอ้ายเท่านั้นเผลอใจวาดฝัน จนมาเจ็บในวันนี้
          ** จะเก็บอ้ายไว้ ในทุกหยดน้ำตาที่จะไหลมา จากนี้ชั่วชีวี
         จะจดจำ อ้ายแต่สิ่งดีๆขอเก็บฮักนี้ ให้ตายไปกับใจ
         เมื่ออ้ายมี คนที่ดีกว่าก็ถึงเวลา ที่น้องต้องไป
         พอบอกตัวเอง ว่าให้ตัดใจก้อนความหวั่นไหว ก็จุกในใจทุกที