|
ธรรมชาติของมนุษย์ มันก็ยังคงติดอยู่ในรัก
โลภ โกรธ หลงอยู่ดี
หากทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่หวังอย่างน้อยก็ยังมีคำพูด
ไว้ปลอบใจตัวเอง เช่น
ถ้าเค้าจะเป็นของเรา ไม่ว่ายังไงเค้า
ก็ต้องเป็นของเราอยู่ดีจะช้าจะเร็วเท่านั้น
หรือแค่ได้รู้จัก ได้คิดถึง
ได้รักก็คงเพียงพอแล้วสำหรับเรา
ในชีวิตของคนเรานั้นมักเจอคนที่รักเราและเข้าใจเรา
เมื่อคบกันมาได้สักระยะหนึ่ง แน่นอนความสัมพันธ์ของคนเรา
ย่อมเปลี่ยนแปลง
จากความเพื่อนที่ดี
ย่อมเปลี่ยนมาเป็นคนรู้ใจ
และการที่จะรักให้เป็นในหลายแง่มุมมอง
เช่น- เรียนให้เก่ง
,ขยันทำงาน
,
ดูแลสุขภาพให้ดี
,
หาเงินให้ได้มากและใช้ให้เป็นประโยชน์
รู้จักเก็บหอมรอมริบไว้ใช้ในวันข้างหน้า
ฯลฯ
ก็จะมีผู้ชายเข้ามารักมาชอบเรา
เพราะเราเป็นคนมีคุณค่าในสายตาของเค้า
รักมากกว่าก็จะอดทนมากกว่า
ทำให้อดเจอสิ่งดีๆในชีวิต
เพราะมัวแต่ทนอยู่กับสิ่งเดิม
ๆ
หากเราลองคิดให้
ดี ดี สิว่า
แล้วจะอดทนไปเพื่ออะไร
?
~*~ขอคุยด้วยได้ไหม~*~
เมื่อเจอปัญหารุมเร้ามากมาย
เกินจุดที่ใจจะรับไว้เพียงลำพัง
เมื่อความเข้มแข็งถูกกระแสน้ำตาโถมพัง
ใครจะเป็นฟ่างเส้นสุดท้ายให้พึ่งพา
จะบอกแม่พ่อ
ก็กลัวท่านพลอยทุกข์ใจ
จะไม่บอกใคร
บ่าแบกไว้ก็เริ่มอ่อนล้า
เปิดกระเป๋าสตางค์หยิบเบอร์โทรที่เธอให้มา
คงถึงเวลาใช้สิทธิ์
โทรหาสักที
ขอคุยด้วยได้ไหม
ยืมความห่วงใยมาใช้พยุงใจนี้
ฟังเสียงคนที่เข้าใจสักคำสองคำยังดี
อย่างน้อยก็รู้ว่ามีคนช่วยรับฟังปัญหา
ขอคุยด้วยได้ไหม
ระหว่างรับสายยุ่งงานอะไรอยู่หนา
ขอบคุณที่ให้
โอกาสรบกวนเวลา
หนึ่งคำปรึกษา
หมื่นหยดน้ำตาหยุดไหล
เธออาจสับสน ในใจน่าดู
ที่ใครไม่รู้นำปัญหาเข้ามาสุมใจ
อยากให้รับรู้ทุกถ้อยคำที่เธอถามไถ่
มีค่าต่อใจคนไม่มีใครเหลือเกิน
|