ความรัก ไม่ใช่การกอดเก็บใครสักคนไว้กับเราคนเดียว
เพื่อเป็นของเรานานๆแต่มันคือการก้าวไปในทิศทางเดียวกัน อย่างสมัครใจมีกันและกัน
อยู่ในชีวิตในความคิดและดวงตาถวิลหาอยู่ในขอบเขตอันควร
ทั้งนี้ทั้งนั้นควรที่จะรักอย่างฉลาดไม่ควรเอาอารมณ์เป็นที่ตั้งหัดมองความจริงจากคนรอบข้างว่า
คนที่เราเลือกที่จะรักโดยการให้นั้นมีค่าเพียงพอต่อความรักนั้นหรือเปล่า
การตะบี้ตะบันรักเป็นการเดินทางของความรักสู่ความทุกข์สถานเดียว
สมุดเยี่ยมพี่อ้อม