ความรัก  ของมนุษย์
บางครั้งก็ให้ความสุขล้นเหลือ 
ทุกข์ใจก็เหลือคณา เมื่อไหร่หนาเราจะหมดทุกข์
สิ้นกรรมนั่นคือความนึกคิด 
ของมนุษย์โดยทั่วไป มักคิดเช่นนั้นเป็นส่วนมาก
ก็อย่าไปยึดติดกับชีวิตอย่าไปคิดจริงจังเกินไป  
ยับยั้งอารมณ์ อ่อนไหวหักห้ามใจ
 ห่วงตัวเองเข้าไว้คอยเตือนตนตลอดเวลา
ว่าเราเกิดมาเพื่ออะไร เพื่อใคร
 และทำไมเราจึงรักคนอื่นมากกว่าตัวเราเอง
 เพื่ออะไร อย่าไปยึดติดชีวิต 
อย่าไปคิดจริงจังเกินไป ยั้งอารมณ์อ่อนไหว
 หักห้ามใจ.ห่วงตัวเอง.