การอยู่ห่างกันจึงจำเป็นต้องพิสูจน์กันด้วยความเข้มแข็งต่างคนต่าง
ก็ต้องทำหัวใจให้เข้มแข็งกับอารมณ์ต่าง ๆ ที่คอยรบกวนและคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทาง
เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย...ที่วันนึงเราพบว่าคนคนหนึ่งคือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด
และใครสักคนที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายและคนที่จะฝ่าฟัน
กับการบีบคั้นแห่งการรอคอย กลับมาหาเราได้ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา

~*~เพลง... ไม่เกี่ยวกับละคร~*~
  ช : จู่ จู่ เจอกันทั้งคน ...
  
ญ : โบราณสอนเอาไว้
  
ช : พี่ไม่เข้าใจเรื่องไร
  
ญ : ละครหลังข่าวนี่ยังไง
  
ช ญ : คำโบราณท่านสอนดูละครให้ย้อนดูตน
  
ช : โอ้ โอ โห เป็นเรื่องไป
  
ช : จู่ จู่ พระเอกก็มีคู่หมั้น
  
ญ : ทำนางเอกช้ำเสียใจ
  
ช : เธอจ๋าอย่าอินเกินไป
  
ญ : ยังไงก็เกลียดคนหลายใจ
  
ช : คำโบราณพี่สอนดูละครต้องตอนจบไง
  
ญ : โถ..ผู้ชายรักง่ายหน่ายเร็ว
  *
ช : รัก รักเธอแน่นอน รักไม่เคยขาดตอน
ดูละครเธอเทียบเอาตอนไหน

  
ญ : ก็คนมันจะงอน ไม่ง้อกันหรือไร
  
ช : โถ้ดวงใจจงหันมองสบตา
  
ช : ฉากจบพระเอกบาดเจ็บเจียนตาย
  
ญ : ไม่สนใจสมน้ำหน้า
  
ช : ก็อยากให้เธอมาช่วยรักษา
  
ญ : ไม่ต้องมาเว้าวอน
  
ช : คำโบราณท่านสอนควรงอนให้แค่พองาม
  
ญ : ฮือ..ฮืม ฉันงามอยู่แล้ว
  (
ซ้ำ * )
  
ช : ยังไงเราก็รักกัน
  
ญ : ยังไงก็เข้าใจกัน
  
ช ญ : ไม่เห็นจะเกี่ยวกับละคร