เกิดมาอย่าให้เสียชาติเกิด. เคยคิดกันบ้างมั้ยคะ ว่าเกิดมาทำไม?  เห็นคนในโลกนี้เยอะแยะ เกิดมา แล้วก็แก่ขึ้นๆ ทุกวัน เสร็จแล้วก็ตายไปเหมือนกันหมดสังเกตมั้ย ไม่ว่าจะเป็นคนรวยล้นฟ้า คนจนค่นแค้น ก็ต้องเจ็บ ต้องตายกันทุกคนหลีกไม่พ้นไม่ว่าจะมีชื่อเสียงโด่งดังแค่ไหน เป็นดารา เป็นคนธรรมดา เป็นมหาเศรษฐีเป็นเจ้าเมือง เป็นเจ้าแผ่นดินเช่น จิ๋นซีฮ่องเต้ เลดี้ไดอาน่า ชาลี แชปปิ้น พระเจ้าอโศกมหาราช ฯลฯ ก็ล้วนหลีกหนีความตายไปไม่พ้นตอนเกิดมาก็มาตัวเปล่า ตอนไป ก็ไปตัวเปล่า เอาสมบัติพัสถานติดตัวไปไม่ได้สักคนเดียว เมื่อตอนมีชีวิตอยู่หลายๆคนต่อสู้ ฝ่าฟันเพื่อให้มีชีวิตรอดเพื่อให้เลี้ยงชีพอยู่ได้ บางคนบ้าเกียรติยศ ชื่อเสียงและเงินทองพยายามแก่งแย่ง ชิงดี เพื่อให้ได้มา แม้กระทั่งต้องเสียชีวิตเพื่อสิ่งเหล่านั้นถามว่า คุ้มมั้ยตอบได้ว่า ไม่คุ้มเลยสิ่งที่พยายาม แย่งชิงเพื่อให้ได้มาเป็นของตนนั้น เป็นแค่สมบัติชั่วคราวเท่านั้นเองคนได้อาจจะมีความรู้สึกว่าเป็นสุขในชั่วระยะเวลาหนึ่ง แต่มันหาได้สุขเสมอไป ถ้าสมบัตินั้นมาด้วยการกระทำที่ชั่วร้าย ก็จะส่งผลให้ชีวิตในอนาคตเป็นไปในทางที่ไม่ดี หรืออาจเห็นผลทันตา คือการติดคุก ติดตะรางเลย บางคนชอบแต่หาความรื่นเริง บันเทิงใจ ไปวันๆ ใช้ชีวิตวันๆ หมดไป อย่างไร้ค่า ไม่มีเป้าหมายในชีวิตให้ตัวเอง  ไม่ทำประโยชน์ให้ใครเลย แม้แต่ตัวเอง และสังคมทำอย่างไรล่ะ ถึงจะใช้ชีวิตชาตินี้ให้คุ้มค่าสมบัติที่คนเราจะเอาติดตัวไปได้ เมื่อตายไปแล้ว ก็คือ บุญกุศล ดังนั้นควรหมั่น ทำความดี ละเว้นความชั่ว และทำใจให้บริสุทธิ์ผล  แห่งความดี หรือความชั่ว ย่อมสนองแน่นอน ไม่ในชาตินี้ ก็ชาติหน้า ตามหลักกฏแห่งกรรมอย่างไรก็ตาม  หากยังไม่หลุดพ้น ก็ต้องเวียนว่าย เดี๋ยวตาย เดี๋ยวเกิดอยู่นั่นเอง  เดี๋ยวเกิดเป็นคน เป็นสัตว์ เป็นเทวดา เปรต อสุรกาย เวียนไปวนมา ไม่จบไม่สิ้น  เดี๋ยวก็ทุกข์ เดี๋ยวก็สุข เดี๋ยวก็เฉยๆ บางคนเจอทุกข์ เยอะกว่าสุข เดี๋ยวทุกข์ ๆๆเบื่อบ้างมั้ย? เบื่อหรือยัง ? พระพุทธศาสนาสอนวิธีสู่ความดับทุกข์อย่างสิ้นเชิงหากทำได้ ก็จะได้ไม่ต้องมาเวียนว่าย ตายเกิดอีกต่อไป แม้ยังทำไม่ได้ในชาตินี้ อย่างน้อยก็จะรู้จักทำใจ ให้ทุกข์น้อยลงๆ เรื่อยๆใจไม่หวั่นไหว  แม้จะมีเรื่องราวใดๆ มากระทบกายเจ็บ แต่ใจก็ไม่จำเป็นต้องเจ็บด้วยหากทำความดีตามที่พุทธศาสนาสอนไว้  อย่างน้อยก็คงได้ไปสูภพภูมิที่ดีขึ้นๆถ้าต้องเกิดเป็นคนใหม่ ก็อาจจะสวยขึ้น หล่อขึ้น รวยขึ้น ชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้น ว่าไหน ๆ ก็เกิดมาเป็นมนุษย์พบพระพุทธศาสนาแล้ว อย่าร่ำไรรอโน่นรอนี่หาข้อแก้ตัวให้เสียเวลาเลย ขอให้ตั้งเป้าหมายว่าอย่างน้อยที่สุด  ชาตินี้ก็ต้องบรรลุโสดาบันให้ได้ ถ้าอยากเอามากกว่านั้นก็มุ่งพระนิพพานในชาตินี้เสียเลย  รีบเร่งฝึกวิปัสสนาเร็ว ๆ อย่ารอช้า อย่าพลาดโอกาสทองเช่นนี้เป็นอันขาด กลับมาเกิดเป็นมนุษย์อีกที  ศาสนาพุทธอาจไม่อยู่ให้เห็นแล้วก็ได้ขอให้ทุกคนทำหน้าที่ต่อตนเองด้วยความไม่ประมาทเถิด สมุดเยี่ยมพี่อ้อมจ้า