การทำความดีง่ายๆ มีหลากหลาย ทั้งการทำบุญ ให้ทาน รักษาศีล ทำสมาธิภาวนา ใจ
ที่ทำความดีจะน้อมนำให้เห็นบุญกุศลจากการปฏิบัติ ในวันที่พระภิกษุออกจากกรรม ฟังเทศน์ ฟังธรรม
 และถือว่าผู้ที่ได้ไปทำบุญแด่ พระภิกษุสงฆ์ในบุญเข้ากรรม จะได้ผลบุญกุศลมาก เกิดในดินแดนที่ร่มเย็น 
 มีพระพุทธศาสนาตั้งมั่นอยู่ มีพระสัทธรรมจากพระไตรปิฏก
มีการทำบุญ ให้ทานรักษาศีล เจริญสัมมาสมาธิ เจริญวิปัสสนาทำทุกวันนั่นแหละ
ก็คือเราใส่บาตรทุกเช้า เวลาใส่บาตรก็อธิษฐานว่าขอให้ได้พบพระ ได้พบ พระพุทธศาสนาทุกชาติ
ชีวิตคนเราเกิดมาทั้งทีอยู่ไม่ถึงร้อยปีควรทำอะไรให้ดูดีมีค่าแก่การได้เกิดมา ทั้งที่ไม่เสียชาติเกิด
หมั่นสร้างกุศลผลบุญไว้กินชาติหน้าหรือชาตินี้ทำบุญ ทำทาน ทำกุศล ไม่ว่ามากหรือน้อย
  วัตถุมิใช่ตัวบุญแท้ ตัวบุญแท้มันเกิดที่หัวใจ  คือ เจตนาของบุคคลนั้นต่างหาก
  ถ้าเจตนาศรัทธาในขณะใด ในบุคคลใด ในสถานที่ใด  ในที่นั้น ๆ ได้บุญมาก
ฉะนั้น บุญในพุทธศาสนานี้  คนทำจึงไม่รู้จักหมดจักสิ้นสักทีพระพุทธเจ้าตรัสเทศนา ไว้สองพันกว่าปีแล้ว
ว่าทำบุญได้บุญเช่นไร มาในปัจจุบันนี้ หรือในอนาคต ต่อไปอย่างนั้นเช่นเคย
คนทำบุญมากเท่าไรก็จะได้บุญมากเท่าที่ตนนั้นสามารถจะรับเอาไปได้เหมือนกับคนนับเป็นหมื่น ๆ แสน ๆ  
ถือเทียนมาคนละเล่มไปขอจุดจากผู้ที่มีเทียนที่จุดอยู่แล้วย่อมได้แสงสว่างตามที่ตน
มีเทียนเล่มโตหรือเล่มเล็กส่วนดวงเดิมที่ตนขอจุดต่อนั้นก็ไม่ดับเทียนหลายดวง ยิ่งเพิ่มแสงสว่างยิ่งๆ ขึ้นไปอีก
สมุดเยี่ยมพี่อ้อมจ้า