การที่คนเรามีความคิดใฝ่ดี
ตั้งใจทำความดีสร้างสมคุณธรรมให้เกิดขึ้นในตัว
เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ยากแต่การจะยากยิ่งกว่านั้นก็คือ
ทำอย่างไรจึงจะรักษาความตั้งใจดีนั้นไว้
โดยไม่ท้อถอยไม่เลิกกลางคัน
 เพราะในการทำความดีย่อมมีอุปสรรค มีปัญหาขัดขวางมากมาย
 ไหนจะปัญหาภายนอกจากคนรอบข้าง จากสิ่งแวดล้อม 
 ไหนจะปัญหาภายในจากกิเลสรุมล้อมประดังกันเข้ามา เราจะเอาตัวรอด
 ยืนหยัดสู้ปัญหาทั้งหลาย ที่เข้ามาผจญได้โดยไม่ท้อถอย
ก็ต้องมีสิ่งยึดเหนี่ยวใจไว้  นั่นคือความกตัญญู
ไปโรงเรียน เรียนหนังสือ แม้ยากแสนยาก ท้อถอยจะเลิกเสียก็หลายครั้ง
เพื่อนฝูงบางคน ชวนไปเที่ยวเตร่เฮฮา ดูน่าสนุกกว่ามาก
แต่เมื่อนึกถึงคุณพ่อ คุณแม่
  คิดว่าท่านอุตส่าห์ ทะนุถนอมเลี้ยงดู เรามาจนเติบใหญ่
ลำบากลำบนในการทำมาหากิน
 เพื่อส่งเสียให้เราได้เล่าเรียน
ท่านฝากความหวังไว้กับตัวเราอยากเห็นตัวเราได้ดี
มีความเจริญก้าวหน้าในชีวิต  พอคิดได้เท่านี้  ความกตัญญู ก็จะเกิดขึ้น
 มีแรงสู้ มีกำลังใจ  แม้จะยากแสนยาก เหนื่อยแสนเหนื่อย
ก็กัดฟันสู้มานะ ตั้งใจเรียนให้ดีให้ได้
  ไม่ยอมประพฤติตัวไปในทางเสื่อมเสียแก่วงศ์ตระกูล
 ให้คุณพ่อ คุณแม่ ครูบาอาจารย์ ได้อายโดยเด็ดขาด
สมุดเยี่ยมพี่อ้อมค่ะ