ความรัก  ของมนุษย์
บางครั้งก็ให้ความสุขล้นเหลือ ทุกข์ใจก็เหลือคณา...เมื่อไหร่หนา
เราจะหมดทุกข์ สิ้นกรรมนั่นคือความนึกคิดของมนุษย์โดยทั่วไป
 มักคิดเช่นนั้นเป็นส่วนมากก็อย่าไปยึดติดกับชีวิต
อย่าไปคิดจริงจังเกินไปยับยั้งอารมณ์ อ่อนไหว หักห้ามใจ ห่วงตัวเองเข้าไว้
คอยเตือนตนตลอดเวลาว่า......เราเกิดมาเพื่ออะไร เพื่อใคร
 และทำไมเราจึงรักคนอื่นมากกว่าตัวเราเอง เพื่ออะไร
สมุดเยี่ยมพี่อ้อมจ้า